بر صندلی‌های خون‌آلود نمی‌نشینیم

اگر تا سقوط آخوندها چند ماه سر کلاس‌ها حاضر نشوید؛ 

عمرتون به یادگیری این مزخرفات نمی‌گذره

درس آشنایی با شروور و چرندیات قرآن، اراجیف واحدهای دانش خانواده و جمعیت، دروس معارف اسلامی، واحد مکتب حاج قاتل( کتلت)سلیمانی، دروس و وصایای خمینی دجال و بسیاری مزخرفات دیگر...

لازم نیست سر کلاس چنین «استادانی» بنشینید!

درحالیکه استادانِ حامی مردم،  اخراج، تعلیق یا قطع حقوق می‌شوند

علی شریفی زارچی، دانش‌آموخته کارشناسی و کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر از دانشگاه صنعتی شریف و دکتری بیوانفورماتیک از دانشگاه تهران است٬ عضو هیئت علمی بیوانفورماتیک و هوش مصنوعی دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف و استاد دانشگاه شریف را از دانشگاه اخراج کردند. 

در عوض امیر حسین ثابتی، مجری تلویزیون شد استاد دانشگاه! حیفه سرِ کلاسش حاضر نشین! 

در ادامه تعلیق و اخراج استادان به دلیل حمایت از دانشجویان معترض، مدیران دانشگاه علامه تهران با ارسال نامه «قطع همکاری» مهدی خویی٬ استاد جامعه‌شناسی این دانشگاه٬ را اخراج کردند.

حقوق آذین موحد عضو هیئت علمی گروه موسیقی دانشگاه تهران به دلیل حمایت از دانشجویان در برابر سرکوب قطع شد. نوشت و گفت که با این اقدامات مرعوب نخواهد شد.

بهار زنگی‌بند، فعال حقوق زنان و مدرس رشته تربیت بدنی دانشگاه آزاد سنندج از تدریس در این دانشگاه محروم شد.

سامان پاشایی، کشتی‌گیر سابق تیم‌های ملی ایران و مدرس دانشگاه که در بازداشت به سر می‌برد برای اخذ اعترافات اجباری تحت فشار قرار دارد. سردار پاشایی، فعال سیاسی مخالف جمهوری اسلامی و برادر سامان پاشایی، روز یکشنبه ۲۲ مرداد در توییتی نوشت که خانواده او پس از ۴۵ روز موفق به دیدار سامان شده و از دیدن وضعیت او «وحشت زده» شده‌اند. سردار پاشایی که خود مربی سابق تیم ملی کشتی ایران است گفته برادرش در زندان به «پوست و استخوان» تبدیل شده و ماموران علنا به خانواده‌اش گفته‌اند تا زمانی که سامان تن به اعتراف اجباری ندهد در زندان باقی خواهد ماند.

تازه این اول کاره! جمهوری اسلامی برای یک‌دست سازی فضای دانشگاه‌ها، ۱۵هزار استاد همسو با نظام استخدام کرده.

بگذریم از اینکه حالا یهویی از کجا اینهمه استاد دانشگاه پیدا کرده!!!

رتبه های برتر کنکور ۱۴۰۲: مهاجرت می‌کنیم!
حالا که شما هم مملکت رو دودستی تقدیم آخوندها می‌کنید، اگه نتونستین برین، بالاغیرتا از اینجا به بعدش رو تقصیر ۵۷ی‌ها نندازین!

پس چی شد می‌گفتین سفر چرا؟ بمان و پس بگیر

این یکی چه دلش به دعای دیگران خوشه!

دعای حشدالشعبی زودتر مستجاب شده! برا شماها جا دیگه نیست!
می‌خوان مثه رییس‌ جمهورشون، دیپلم نگرفته، دکترا بگیرن!!!

ساختمان سازی مهندسان حشدالشعبی پس از فارغ‌التحصیل شدن!

بر اساس اعلام خبرنامه امیرکبیر، ۲۸۴۳ دانشجو در دانشگاه های مختلف کشور به کمیته انضباطی این دانشگاه‌ها احضار شدند.

پیش از آنکه پات به خارج برسه؛ نفر بعدی شاید تو باشی! بهانه هم براش پیدا می‌کنن!

۲۲ مرداد۱۴۰۲، زریان ملایی و زیلان ملایی، دو خواهر دوقلو ۲۱ ساله،  با یورش مامورین در منزل شخصی خود بازداشت شد‌ند. زریان ملایی ترم اول کارشناسی رشته مهندسی معماری و زیلان ملایی ترم دوم کارشناسی رشتە‌ مهندسی معماری توسط مزدوران خامنەای ربودە و بەمکانی نامعلوم منتقل شدەاند.

آرمین جلالی روشن دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه امیرکبیر در شورای تجدید نظر به دو نیم سال منع موقت از تحصیل محکوم شد.

مطهره گونه‌ای، دبیر سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران، با حکم بدوی شورای انضباطی دانشگاه به اتهام ایجاد بلوا و آشوب در دانشکده به اخراج از دانشگاه و محرومیت از تحصیل در دانشگاه‌ها به مدت پنج سال محکوم شد.

 روز چهارشنبه بیست و پنجم مردادماه ۱۴۰۲، محمد مهدی وثوقیان، دانشجوی دانشکده پزشکی دانشگاه اصفهان توسط کمیته انضباطی به تعلیق از تحصیل محکوم شد و محرومیت از سکونت در خوابگاه محکوم شد.

در حکم کمیته انضباطی دانشگاه اصفهان آمده است که وی از بابت “همکاری و ارسال گزارش غلط به خبرگزاری های معاند”، به یک ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات و محرومیت از سکونت در خوابگاه محکوم شد.

محمد مهدی وثوقیان، دانشجوی ترم سوم هوشبری دانشکده پزشکی دانشگاه اصفهان، پیشتر نیز از بابت اتهام “داشتن موی بلند و گوشواره” توسط کمیته انضباطی این دانشگاه به یک ترم تعلیق رفاهی محکوم شده بود.

پرستو معینی، دانشجوی رشته مهندسی برق و از زندانیان سابق سیاسی، از دانشگاه به صورت غیرقانونی اخراج شد. 

این دانشجو متولد سال ۱۳۷۹ است که در ۵ اسفند ۱۳۹۸ در منزل به همراه مادر و برادر، همراه با توهین و ضرب شتم باز داشت می‌شود و پس از تحمل انفرادی به زندان قرچک و اوین منتقل می‌شود.

پرستو معینی به ۵ سال زندان محکوم می‌شود که ۳ سال آن را تحمل و آزاد می‌شود، حال که تصمیم گرفته، مجددا به دانشگاه بازگردد؛ از ورودش به دانشگاه جلوگیری می‌شود. 

حالا گیریم از هفت خان رستم گذشتی و کنکور دادی و دانشگاه قبول شدی و کلی هم وقت گذاشتی که اراجیف عمام ضحاک رو حفظ کنی 

تا در مصاحبه عقیدتی سیاسی دانشگاه قبول شی

از سفرهای راهیان نور هم جون سالم بدر بردی و اتوبوس‌تون ته دره سقوط نکرد

از خوابگاه هم ننداختنت بیرون

برات هم مهم نباشه روزی چند نفر رو به زندان میندازن و شکنجه و اعدام می‌کنن

هر چی آخوندها تو سرت زدن هم صدات در نیاد؛ آخرش چی؟

سپیده قلیان امروز از طرف مردم به صورت آمنه سادات ذبیح‌پور تُف کرد

برادر سپیده قلیان، زندانی سیاسی از برگزاری دادگاه شکایت آمنه‌السادات ذبیح‌پور، بازجو خبرنگار از او خبر داد و افزود «دادگاه به دلیل تن ندادن خواهرم به حجاب، غیرعلنی بود و ذبیح‌پور به سپیده اتهام جاسوسی زد» و «سپیده هم در پایان دادگاه و به گفته خودش از طرف مردم در صورت او تف کرد»

بیشتر عرزشی‌ها و‌ سایبری‌های رژیم، پول می‌گیرن تا به مبارزان فحش بدن، این لاشی ولایی، پول می‌گیره تا چیزی بنویسه که مردم به خودش فحش بدن!!!

بزودی سراغ من هم می‌آیند

بخش نخست

اول سراغ سینماها آمدند

سکوت کردم چون زودباور و کور بودم

پایان- سرنوشت سینما رکس آبادان 

انگار اول از هر چیز، پوستر نیم‌سوخته‌ی فیلم گوزن‌ها را از سر در سینما برداشتند تا مبادا مردم بخاطر بیاورند که زمانی آبادان با ۲۸ سینما، شهر سینماها بود.

پس از انقلاب همه سینماهای ایران مصادره شده بودند و در آبادان تنها چند سینما فعال بودند. در دوران جنگ هم که همه سینماهای آبادان تعطيل شدند

با شروع جنگ و در طول جنگ، همه سینماها  آسيب دیدند و تعدادی نيز به كلی ويران شدند. ساختمان سینما رکس اما در همان شکل سوخته شده‌اش از آسیب حملات بی‌شمار موشک و بمب مصون مانده بود

چند سال پس از پایان جنگ٬ سینما را تخریب کردند و در طبقه‌ی همکف شماری فروشگاه کیف و کفش مشغول به کار شدند. بازماندگان امید داشتند ساختمان سینما رکس پس از بازسازی به یک مرکز فرهنگی برای یادبود سوختگان تبدیل شود. آنان همچنین آرزو داشتند یک بنای یادبود درآن چهارراه ایجاد شود.

درعوض سال ۱۳۸۳،  یک آتش‌سوزی دیگر براه انداختند تا بهانه‌ای باشد برای تخریب کامل  بقایای سینما.

ساختمان سینما با خاک یکسان شد تا خاطره جنایت آخوندها از یادها پاک شود. 

بجای آنکه آنرا تبدیل به موزه کنند٬ جای آن٬ چند فروشگاه کفش فروشی، نوشت افزار و فتوکپی، اغذیه فروشی درست کردند و شد پاساژ رکس!

این فاجعه را بعد از دو سال از تقویم جمهوری اسلامی حذف کردند.

پس از گذشت ۳۳ سال هم سرانجام یک یادمان و سنگ نبشته‌ی زشت و بی‌معنی که معلوم نیست چه مقدار بابت ساختنش پول بالا کشیدن، در کوچه‌ی بن بست، جایی که دیده نشود، کنار ساختمان سابق سینما گذاشتند. 

همین یادمانی که حتا براحتی دیده نمی‌شود را نیز می‌خواستند خراب کنند که مردم آبادان نگذاشتند.

 قرار شد خیابانی هم به نام شهدای سینما رکس آبادان نامگذاری شود که در نقشه گوگل اثری از این خیابان دیده نمی‌شود ولی در عوض نام یکی از خیابان‌های اطراف سینما را بنام آق رضای موبایلی گذاشتند و فرودگاه بین‌المللی آبادان را به نام  آخوند جنایتکار٬ غلامحسین جمی که در دستور آتش زدن سینما رکس نقش مهم و مثبتی داشت گذاشتند!

البته شاه هم می‌خواست یک بنای یادبود درست کنه البته با پول مردم که عمر حکومتش قد نداد! شاید اگر تعلل نمی‌کرد و خست بخرج نمی‌داد و سریع به خانواده‌های قربانیان سینما می‌رسید... 

«فرنگیس» دو خواهرش را در فاجعه سینما رکس آبادان از دست داده است. او در گفت‌وگو با ایران‌وایر می‌گوید: «به کشته‌شدگان سینما رکس می‌گویند، شهدای سینما رکس. اما در این سه دهه ما هیچ سهمیه‌ای نداشته‌ایم. تعداد انگشت شماری، حدودا ۴ تا ۵ خانواده، از بنیاد شهید سهمیه دریافت کردند. دو نفر از آنها کودکانی بودند که پدر و مادرشان را در آن فاجعه از دست داده بودند و در زمان وقوع آتش سوزی نوزاد بوده‌اند. دو یا سه خانواده دیگر را اصلا نمی‌شناسم. فقط نام شهید را در رسانه‌ها برای تبلیغات استفاده می‌کنند. ما از روز اول نخواستیم خانواده شهید باشیم فقط انتظار داشتیم که به عزیزانمان احترام بگذارند که نگذاشتند.»

فرزند یکی از کشته‌شدگان سینما رکس حتی از بخشنامه‌ای صحبت کرد که طبق آن «خانواده سینما رکس جزو خانواده شهدا محسوب نمی‌شدند». به این ترتیب او، پیش از پایان سال تحصیلی از مدرسه شاهد محل زندگی‌اش اخراج شد.

«رضا» ۸ نفر از بستگان و دوستانش در فاجعه سینما رکس آبادان جان خود را از دست داده است می‌گوید: گور دسته جمعی عزیزان ما در کنار قطعه شهدای جنگ ایران و عراق است، اما این کجا و آن کجا. حتی در دهه هفتاد زمزمه‌هایی بود که می‌خواهند گور عمومی عزیزان ما را خراب کنند و شهدای گمنام جنگ را آنجا به خاک بسپارند.

سال ۱۳۸۸ بدون هماهنگی با بازماندگان، بنای ساخته ، به وسیله بنیاد شهید تخریب و نوسازی شد. در واقع اجساد عزیزان ما را از بین بردند.

در بنای قبلی به این دلیل که اجساد روی زمین بودند گور عمومی را حدود نیم متر از زمین بالاتر ساخته بودیم.

یک روز به خاکستان رفتم و دیدیم سنگ‌های گور عمومی را خراب کرده‌اند. تعدادی بنا و کارگر ساختمانی که بومی منطقه نبودند، اصلا نمی‌دانستند جایی که دارند خراب می‌کنند کجاست و چه اهمیتی در تاریخ این شهر دارد،  در حال تخریب و به قول خودشان مرمت بودند. به آنها گفتیم: اگر بیشتر بکنید به استخوان‌های مرده می‌رسید. خندیدند. ما اعتراض کردیم و شلوغ شد. تصور کنید داشتند جسد عزیزانمان را دور می‌ریختند. خلاصه سازه جدید هم سطح زمین ساخته شده است حالا این وسط چند جسد با خاک و سینما به دور ریخته شده است، خدا می‌داند. هر وقت به قبرستان می‌روم و در این محوطه پا می‌گذارم احساس می‌کنم پا به روی جسد عزیزانم گذاشته‌ام.

سه‌شنبه ۲۸ مرداد۱۳۹۹، سال‌روز فاجعه «سینما رکس» آبادان بود. هر سال تعدادی از هنرمندان آبادانی و شماری از بازماندگان این فاجعه انسانی در خیابان «امیری» آبادان، محله‌ای که زمانی ساختمان سینما رکس در آن قرار داشت و در دهه‌های گذشته تخریب شده و ساختمانی تجاری جای آن را گرفته است، جمع می‌شوند. آن‌ها شمع روشن می‌کنند، شعر می‌خوانند و در سکوت، یاد و خاطره کشته شدگان این فاجعه را زنده می‌کنند.

هر سال بعد از این مراسم، تعدادی توسط نیروهای امنیتی به صورت تلفنی تهدید می‌شوند. اما امسال فضا امنیتی‌تر و تهدیدها عملیاتی بوده‌اند.

«پرویز»، یکی از شهروندان ساکن آبادان دیشب در پیامی کوتاه نوشت: «گوشی موبایل همه بچه‌ها را اطلاعات سپاه گرفته است و به دنبال کسانی هستند که با رسانه‌های فارسی زبان خارج از ایران در تماس هستند.»

 از صبح وقتی دیدم که فضا امنیتی است و به همه ما زنگ می‌زنند، تصمیم گرفتم با فاصله در آن جا بایستم تا بتوانم در صورت درگیری، گزارشی تصویری تهیه کنم. چند دقیقه رفتم شمعی روشن کردم و بعد از بچه‌ها دور شدم. اما در همان چند دقیقه، مدام تلفن‌ها زنگ می‌خوردند. شماره‌ها متفاوت بودند اما کسانی که پشت خط بودند، یک پیام مشترک داشتند؛ تا با گونی نیامده‌ایم و جمع‌تان نکرده‌ایم، گورتان را گم کنید. بعد هم یک دفعه یکی یکی بچه‌ها را کنار کشیدند و گوشی‌های موبایل آن‌ها را گرفتند. از آن‌ها می‌پرسیدند برای کجا فیلم گرفته‌ای و با چه کسی حرف زده‌ای؟ بعد گوشی‌های موبایل را از بچه‌ها گرفتند و رفتند.»

علی سجادی: آبادان و مردم آن که آوازه سهل گیری و زندگی آرام و لب كارونشان هر سال ایرانی را رهسپار دیدار و تازه کردن دیدار با آن شهر می‌کرد، پس از اين فاجعه دیگر هرگز روی خودش به خود ندید. مسببان اصلی آتش‌سوزی سینما ركس بر این اعتقاد بودند که با اعدام تكبعلی زاده و خاموش کردن وجدان بيدارشده او برای همیشه نقش خود را در این فاجعه پنهان خواهند کرد. اما هستند وجدان‌های بیداری که اسناد و مدارک مربوط به این فاجعه را با چنگ و دندان حفظ می‌کنند تا با سپردن آن به نسل‌های آینده این هشدار را چون آینه‌ای فراروی ايرانيان قرار دهند که رسیدن به اهداف انسانی جز از راه‌های انسانی میسر نیست و نمی‌توان از کسانی که با سوزاندن مردم به قدرت می‌رسند انتظار بهی داشت...

برخی منابع:

وبسایت مشروطه- روزنامه های کیهان و اطلاعات

بریده‌های روزنامه کیهان از وبسایت الف ‌ب ژورنالیست

آرشیو روزنامه های قدیمی- وبلاگ بنیاد عبدالرحمن برومند

آرشیو اسناد اپوزیسیون ایران

مصطفی آبکاشک جغتای- مسببین واقعی فاجعه سینما رکس آبادان چه کسانی هستند؟

محمد صفوی- بازخوانی گزارش روزانه‌ی اعتصاب در پالایشگاه نفت آبادان –۱۳۵۷

مجید احمدیان- فاجعه سینما رکس آبادان آتش انقلاب اسلامی

 وبسایت رسمی محمد نوری‌زاد- شیخ علی تهرانی – ترور- دختران موسوی

محمد صفوی - برای ۳۵مین سالگرد فاجعه هولناک آتش‌سوزی سینما رکس آبادان

بنیاد عبدالرحمن برومند- حسین تکبعلی‌زاده: یک سرگذشت

هفته نامه انقلاب اسلامی در هجرت- مسببین واقعی فاجعه سینما رکس آبادان چه کسانی هستند؟ در ده بخش

کیهان لندن- در جستجوی جنایتکار مخوف گمنام

رادیو زمانه- ایرج مصداقی: موسوی تبریزی٬ داستان فراموش شده یک حاکم شرع

فاجعه سینما رکس از زبان سرهنگ اردشیر بیات رییس پلیس وقت آبادان

برنامه صفحه آخر ویژه آتش سوزی سینما رکس- گفتگوی مهدی فلاحتی با اردشیر بیات

مهدی فلاحتی- جنایتکارانِ فاجعه سینمارکس آبادان را بهتر بشناسیم

کیهان لندن - گفتگو با علی سجادی درباره آتش سوزی سینما رکس، آغاز وحشت بزرگ چهل ساله

رادیو فردا- آتش‌سوزی سينما ركس آبادان در سيزده بخش

تاریخ شفاهی- فیلم‌های دادگاه سینما رکس در ۴۹ قسمت
رادیو زمانه- گفت‌و‌گو با پیمان ماندگار

ایران‌وایر- تهدید و ضبط موبایل‌های تجمع‌کنندگان یادبود سینما رکس توسط نهادهای امنیتی