«کمک در راه است»
«دستگاه سرکوب فروریخته»
«مردم باید مراکز دولتی را اشغال کنند»
جنگه دیگه، جنگ هم تلفات داره.
من از مردم نخواستم با رژیم مبارزه کنند اونا از من کمک خواستند.
سخنرانی مسیح علینژاد در سازمان ملل
دیروز (سهشنبه ۱۷ فوریه) در سازمان ملل در ژنو عکس خامنهای و سران اصلاحات را پاره کردم تا غرب بداند خواسته مردم ایران، هیچ طیف و گروه و دستهای از تروریستهای جمهوری اسلامی نیست.
اروپا هفت سال بعد از ترامپ و تنها پس از قتلعام بیش از ۴۰ هزار ایرانی در دو روز، سپاه پاسداران را به لیست گروههای تروریستی اضافه کرد، زنان سیاستمدار اروپایی تازه یعد از قتل مهسا ژینا امینی فهمیدند اون حجاب اجباری کوفتی فرهنگ ما نیست و شروع کردن به قیچی کردن موهایشان. به جای قیچی کردن مو، روابط تان را با قاتلان مان قطع کنید!
در راهروهای سازمان ملل تعدادی از مزدوران جمهوری اسلامی را دیدم که با کیف و کفش و لباس آنچنانی و لوکس آمده بودند، که با غرب معامله و مذاکره کنند. امکان گرفتن فیلم از همه را نداشتم. هر جا هستیم در برابر دشمن مشترک مان کوتاه نیاییم. ما همه زخم خورده یک حکومتیم، غرب نباید دستان خونآلود این حکومتیان را بفشارد.
قاتلانمان آمدهاند لابی کنند و غرب را تشویق کنند که با بخش اصلاحطلب و میانهرو جمهوری اسلامی کنار بیاید.
کدام اصلاحطلب؟ کدام میانهرو؟ روحانی اصلاحطلب ۱۵۰۰ نفر را کشت و جانشین میانهرو او یعنی پزشکیان ۴۰ هزار نفر را قتلعام کرد.
اینها مشتی قاتل و تروریست تحت فرمان خامنهای هستند باید غرب با آنان و رهبرشان همان کاری را باید بکند که با ابوبکر البغدادی و اسامه بن لادن کرد. به اروپاییها بگوییم در کنار پاره کردن خامنهای، سیاستهای «اصلاحطلبان» را هم پاره کنند. پایان جمهوری اسلامی خواست همه مردم زخمخوردهی ایران است. کوتاه نیاییم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر