برای انقراضش...

برای پدر پیروز و اندوه جانکاهش...

پیروزمان را هم کشتند...

پیروزی اما از آن ماست...

با سپاس از علیرضا شهرداری عزیز برای یازده ماه عشق و مهربانی٬ دوستی و پدری و پرستاری از پیروز

شبی که پیروز ترسیده بود

اسمی که من براش انتخاب کردم پیروز هست

به وقت ۲۲۷‌ امین روزی که پیش پیروز هستم و به وقت ۱۳۴ امین شبی که بیرون کنار پیروز میخوابم در همین هوای سرد بدون هیچ منبع گرمایی. 

فقط دوتا پتو و یک ملحفه.

چرا؟ چون باید پوشش بدنش باتغییر هوا مناسب فصل پُر می‌شد که شد و چون سلامت روحش برام مهمه شبها نباشم میاد کنار فنس و صدام میزنه.

امروزم رو با ساخت پیروز برفی گذروندم.

 چه سکوتی دنیا را فرا می‌گرفت اگر هر کسی به اندازه عملش حرف می‌زد

آخوندها می‌خوان پیروزمان رو بکُشند

برای پیروز و احتمال انقراضش...

جاکش‌ها حتا از این بچه هم ترسیده‌اند

دیوث مزدور٬ حسن اکبری معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست گفته بود که سازمان ترجیح می‌دهد از هزینه‌های نگهداری پیروز بکاهد و به هزینه‌های حفاظت از یوز در طبیعت بیفزاید.

شما بی‌شرف‌های بی‌همه‌چیز این یه‌دونه پسر ایران را زنده‌ نگدارید٬ حفاظت از یوز در طبیعت پیشکش‌تون!

شما پست‌فطرت‌ها باید اینو توی اون کله‌ی بی‌مغزِ پر از تاپاله‌تون فرو کنید که با پیروز یا بدون پیروز٬ ما پیروز خواهیم شد برای پیروزهای دیگر ایران... 

وقتش نیست یه توفان توییتری برای به خارج فرستادن پیروز بپا کنید؟!