‏نمایش پست‌ها با برچسب زندانی سیاسی / مجید توکلی. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب زندانی سیاسی / مجید توکلی. نمایش همه پست‌ها

۱۴۰۳ مرداد ۸, دوشنبه

مجید توکلی با قرار وثیقه آزاد شد

به امید آزادی همه‌ی عزیزان دربند...
آزادیت مبارک
در اینکه از آزادی مجید توکلی خوشحال شدم، هیچگونه شک و تردیدی نیست ولی من جای مجید بودم تنم از ابراز شادی و تبریک و شادباش بعضی‌ها می‌لرزید و به خودم شک می‌کردم که کجای کارم اشتباه بود؟!
عل‌حضرت هم به محض اینکه میان تماشای بازی‌های المپیک٬ فرصتی دست بده حتمن ابراز خوشحالی خواهند کرد!
مریم خانم خوش به حال دخترت. بیشتر بچه‌های بلوچ که پدرانشان در شکنجه‌گاه‌های جمهوری اسلامی اسیرند٬ اصلن نمی‌دونن اینا چی هستن؟!
سـرت سـبز و دلت خوش باد مریم خانم٬ مجید هم آزاد شد و رها هم می‌تونه با باباش بازی کنه.
بعضی بچه‌ها اما با خیال پدرشون بازی نمی‌کنن چون می‌دونن دیگه پدرشون رو نمی‌تونن ببینن...
به سلامتی مریم خانم ما هم مشکلاتش حل شد و دیگه لازم نیست وقت بذاره توییت بزنه! مجید هم دیگه سالگرد ازدواج، تولدخودش یا عزیزاش و تمام رخدادهای مهم زندگی خودش و پاره تن‌اش رو از دست نمی‌ده و تو زندان نیست.
مریم خانم خوشحال باش که دیگه لازم نیست به ملاقات مجید بری و ما هم خوشحالیم که از دست ناله‌ها و شکایت‌های خودخواهانه‌ی تو راحت شدیم!
در دنیای مریم خانم تنها سه نفر مهم هستند و تنها از دردها و خوشی‌های این سه نفر می‌نویسد! خودش٬ دخترش و همسرش!
در سرتاسر توییت‌های مریم‌٬ همسر مجید توکلی حتا یک توییت هم از درد و رنج دیگران ندیدم.
راستی خبر داری که
زینب جلالیان از ۱۳۸۶ بدون حتا یک روز مرخصی در زندان به سر می‌برد؟
دکتر سعید ماسوری، ۲۴ سال است که بدون حتی یک روز مرخصی، در زندان به سر می‌برد.
می‌دونستی مهوش ثابت٬ فقط به خاطر «بهایی بودن» از سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۶ بدون یک روز مرخصی به زندان افتاد. مرداد امسال دوباره بازداشت شد و ده سال دیگر حکم گرفت؟ خانم ثابت از هر هفت روز زندگی، یک روز در زندان بوده است.
شنیدی که جابر صخراوی زندانی سیاسی ده سال حبسِ بدون بهره‌مندی از حق مرخصی را در حالی که به بیماری «ام‌اس» مبتلاست، در زندان اهواز سپری می‌کند؟
راستی می‌دونستی که سه تا از برادران و یکی از خواهران مریم اکبری منفرد را اعدام کرده بودند؟
و یک برادر دیگرش را پس از گذراندن دوران چندساله‌ی زندان٬ آزاد و دوباره بازداشت و به ۵ سال حبس محکوم کردن؟
و خودش را هم بعد از سیزده سال و نیم زندان بدون حتا یک روز مرخصی، برای اینکه آزادش نکنن به جرم تبلیغ علیه نظام٬ درون زندان به دو سال اضافه حبس محکوم کردن؟
مریم بدون توانایی کسب درآمد به علت سیزده سال و نیم حبس، محکوم به پرداخت پانزده میلیون تومان جریمۀ نقدی هم شده!
و هزاران هزار زندانی گمنام و فراموش شده...

۱۳۹۳ خرداد ۳, شنبه

گرامی داشت سالروز تولد مجید توکلی

جواد علیخانی، فعال دانشجویی و زندانی سیاسی سابق در یادداشتی به مناسبت سالروز تولد مجید توکلی نوشته است: سکوت، پر ابهام‌ترین سرود زندگی، مرگ را در حنجره طنین انداز است.

به گزارش کلمه، روز گذشته جمعی از فعالان مدنی و دانشجویی با حضور در منزل مجید توکلی، فعال دانشجویی محبوس در زندان رجایی شهر سالروز تولد وی را گرامی داشتند.

مجید توکلی، دانشجوی رشته مهندسی کشتی سازی وعضو سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر، در ۱۶ آذر ۸۸ پس از سخنرانی در جمع دانشجویان این دانشگاه در مراسم سالگرد روز دانشجو، در حالیکه قصد خروج از درب دانشگاه را داشت، همراه با ضرب و شتم شدید ماموران امنیتی برای سومین بار بازداشت شد.
وی در دی ماه همان سال به اتهام “اجتماع و تبانی علیه نظام”، “تبلیغ علیه نظام”، “توهین به رهبری” و “توهین به ریاست جمهوری” در شعبه ١۵دادگاه انقلاب اسلامی به هشت سال حبس تعزیری، پنج سال محرومیت از فعالیت سیاسی و پنج سال ممنوعیت از خروج از کشور محکوم شد. او هم چنین در دادگاهی دیگر به ریاست قاضی مقیسه، به علت انتشار نامه از داخل زندان به مناسبت روز دانشجو، به اتهام “تبلیغ علیه نظام” به شش ماه زندان دیگر محکوم شد.
متن نوشته ی جواد علیخانی را با هم می خوانیم:

سلام؛ یار دبستانی من

برای دفاع از «انسان»، «آزادی» و تحکیم ارزش‌های بشری در جامعه ایرانی چه شجاعانه سکوت را در گلو شکستی و در معبد وحشت فریاد بر آوردی که: منم، حنجرهً زخمی نسلِ نواندیش؛ منم بغضِ سالیانِ سال نامردمی و فریب. منم من، خونین جگری که اکنون ندای سرخ به سرسبزی جنبش سبز در کنگره تمدنی کهن سر می‌دهد.

با من و همراه من؛ سال‌ها بود که دانشگاه، این یگانه قلعه آزادی، قفل سکوت بر در و مهر خموشی بر لب داشت. اکنون به حرمت چشم‌هایت و به غرور نامت قفل سکوت را شکست و فریاد برآورد که:

«ما زنده به آنیم که آرام نگیریم….. موجیم که آسودگی ما عدم ماست»

هنوز فریاد تو در جایِ جای دانشگاه به گوش می‌رسد و دانشجویان هم قبیله تو بر قبلهِ چشم تو، سرود عشق و آزادی می‌سرایند و بی‌تاب سراغ تو را می‌گیرند.

بغض گلو و آه من؛ جمعی آلوده خواب که مفهوم نام تو را نمی‌دانستند، دون مایگی را به حد اعلاء رساندند و گمان بردند با پیاپی به زندان افکندنت می‌توانند فریاد رسایِ آزادیخواهی وحق طلبی‌ات را خاموش کنند؛ اما زهی خیال باطل، دست آنان از ارتفاع پست جاه طلبی و تزویر و خشونت به قبله بلند فروتنی و صداقت و انسان دوستی و آزادیخواهی‌ات نمی‌رسد.

مرهم زخم‌های کهنه جنبش دانشجویی؛ درست در زمانه‌ای که از «زبان از لب می‌ترسید و در هنگامه‌ای که قلم از کاغذ شک داشت، ما نام تو را در دل چون نقشی بر یاقوت، می‌کندیم» و صبوری هستی بخش و استقامت مثال زدنی‌ات را مشق زندگی کردیم و ماندیم تا به آیندگان بگوییم که آسمان نیز حسرت زایش ستارگانی چون تو را در دل می‌پروراند و ایمانت به آزادی و هم آغوشی‌ات با آفتاب را به نظاره نشسته است.

یقین دارم که بدین امر نیک آگاهی که این آزادی ستیزان با تقلایی بیهوده در هجوم حادثه‌ها در بستر تاریخ جان می‌دهند و زیر گام‌های استوار آزادیخواهی‌ات مچاله و محو می‌شوند بی‌آنکه نصیبی ببرند.

وای بر شهری که در آن مزد مردان درست……. از حکومت غیر حبس و کشتن و تبعید نیست.

۱۳۹۰ خرداد ۱, یکشنبه

مجید توکلی، شرف جنبش دانشجویی، زادروزت خجسته باد و بزودی آزادیت...

بر آستان جانان گر سر توان نهادن
گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد
مجید توکلی: می دانم روزهای سخت تری در انتظار است و راهی را که آغاز کرده ایم، سرانجام به پایان خواهیم رساند و بی تردید خانواده ها مهمترین مشوق و حامی این مسیر خواهند بود. چنانچه پس از خرداد ۸۸ و در حالیکه تازه برای دومین بار از زندان آزاد شده بودم خانواده ام عاملی موثر در ادامه فعالیت هایم بودند. اگر اندوه کشته شدگان و بازداشت شدگان روح و جان مادرم را نمی آزرد و اگر مادرم در درد و اندوه فراوان مردم سرزمینم نمی گریست، شاید چون عده ای از دوستان به پندار اینکه وظیفه خود را به انجام رسانده ام، دیگر لزومی به حضور در اعتراضات و فعالیت ها نمی دیدم. به هر حال می دانم امروز این پدر و مادر که در تمام طول زندگی از ایشان ایستادگی و صبوری را آموخته ام، این چنین خواهند ماند. و تنها بیان درخواستی برای تامین سلامت ایشان بر عهده من است و امیدوارم دوستان این امر را مدنظر قرار دهند.
مادر مجید توکلی: ترا بخدا بگذارید صدای مجید را بشنوممادر مجید توکلی با اشاره به اینکه هیجده ماه است که نتوانسته فرزند خود را ببیند، می گوید: " هیجده ماه است که او را ندیدم و از بهمن ماه که تلفنش را قطع کردند از شنیدن صدای پسرم هم محروم هستم. من دیروز به زندان زنگ زدم و شرایط مریضی ام را برایشان گفتم و به آنها گفتم انتظار زیادی ندارم فقط می خواهم حداقل صدای مجید را بشنوم ترا بخدا بگذارید صدای مجید را بشنوم اما گفتند دست ما نیست. برای یک مادر هیجده ماه فرزندش را نبیند و چهار ماه صدای او را نشنود خیلی عذاب آور است آن هم در یک کشور اسلامی! حالا مجید که در زندان است بعنوان یک زندانی حق و حقوقی دارد یا نه؟ و یا خانواده زندانیان سیاسی حق و حقوقی دارند یا نه؟"
مجید توکلی در تاریخ ۱۶ آذر ماه بعد از مراسم روز دانشجو در مقابل دانشگاه پلی تکنیک توسط مامورانی که منتظر وی بودند بازداشت شد. توکلی به ۸ سال زندان محکوم شد که حکم وی به قرار زیر است: ۵ سال به دلیل اجتماع و تبانی، ۲ سال توهین به رهبری، ۱ سال تبلیغ علیه نظام، ۶ ماه توهین به رئیس جمهور، ۵ سال محرومیت از فعالیت سیاسی و ۵ سال ممنوع الخروج از کشور.
به همین مناسبت "جرس" با مادر مجید توکلی در خصوص دلتنگی ها و خواسته هایش به گفتگو پرداخته

سخنرانی شجاعانه مجید توکلی ١٦آذر٨٧ دانشگاه تهرانسخنرانی مجید توکلی ١٦ آذر ٨٨

فراخوان برای بزرگداشت مجید توکلی در سالروز تولد ویجمعی از فعالان دانشجویی در تلاش هستند تا در آستانه سالگرد تولد مجید توکلی عضو انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر و شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت، پایداری وی را گرامی دارند.
به گزارش دانشجونیوز این فعالان دانشجویی در فراخوان خود گفته اند: "ما جمعی از فعالان دانشجوئی، هم دانشگاهیان و دوستان مجید توکلی، در سالگرد ٢۵ سالگی تولد مجید توکلی بر آن شده ایم تا در حمایت از فکر، قلم، اراده و ایمانش، به ادامه بازداشت غیرقانونی اش اعتراض کنیم و یکصدا خواهان آزادی بی قید و شرط این فعال دانشجوئی شویم."


آدرس صفحه مرتبط با مجید توکلی در فیس بوک کمپین:http://www.facebook.com/tavakolimajid

۱۳۸۹ خرداد ۷, جمعه

۱۳۸۹ خرداد ۶, پنجشنبه

نگرانی شدید از وضعیت وخیم و اضطراری مجید توکلی


جــرس: در پی مخابرۀ آخرین گزارش ها از وضعیت وخیم جسمانیِ مجید توکلی، دانشجوی زندانی اعتصابی، شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل با ارسال نامه ای سرگشاده به گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد، خواستار اقدامِ عملی آنان شد و همزمان زندانیان سیاسی اوین در حمایت از توکلی دست به اعتصاب غذا زدند. گروهی از دانشجویان دانشگاههای تهران و پلی تکنیک نیز، در واکنش به وضعیتِ ایجاد شده برای مجید توکلی، تهدید به تعطیلی کلاسها و تحریم امتحانات پایان ترم کردند.
مجید توکلی، عضو زندانی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر، که از آذر ماه گذشته در بازداشت به سر می برد و چندی پیش به ۱۰۲ماه حبس تعزیری، پنج سال محرومیت از فعالیت سیاسی و نیز پنج سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده، بامداد دوم خرداد، در پی نگاشتن نامه ای پیرامون وضعیت کنونی کشور و همچنین اعتراض به اظهارات نماینده دادستان در بازدید از زندان اوین، به سلول انفرادی منتقل گردید که همزمان دست به اعتصاب غذای خشک (کامل) زد.
بر اساس آخرین گزارشهای رسیده به جرس، وضعیت سلامتی مجید به شدت نگران کننده اعلام شده و با توجه به اینکه وی از بیماری ریه به شدت رنج می برد، دچار سرفه های خطرناکی گردیده و طبق اعتصاب، از خوردن آب نیز امتناع می کند.