شبآهنگ

۱۴۰۱ مرداد ۱۰, دوشنبه

پناهگاهی برای افراد بی‌خانمان و سگ‌هایشان

در برزیل

یک شهر کوچک در جنوب برزیل، راهی برای جذب افراد بی‌خانمان به یکی از پناهگاه های خود در شب های سرد زمستان پیدا کرده است: آنها می‌توانند با حیوانات خانگی‌شان در پناهگاه بخوابند.

کانواس - شهری با جمعیت تخمینی ۳۴۸۰۰۰ در ایالت ریو گراند دو سول - برزیل متوجه شد که بسیاری از مردمی که در خیابان‌ها زندگی می‌کنند از ماندن در ۱۴ پناهگاه این شهر در شب های سرد زمستان که اکنون در حال توسعه است، اجتناب می کنند زیرا حیوانات خانگی آنها اجازه ورود به پناهگاه را ندارند.

فابیان تومازی بوربا، دبیر ویژه امور حیوانات این شهرستان گفت: "بسیاری اوقات آنها ترجیح می‌دهند در پناهگاه نمانند تا حیوانات خانگی خود را تنها رها نکنند."

بی‌خانمان‌ها و حیوانات خانگی‌شان اکنون می‌توانند زیر یک سقف در مدرسه (La Salle) سائوپائولو که می‌تواند روزانه ۱۵۰ نفر را در خود جای دهد، سرپناهی پیدا کنند.

ماچادو دی لیما که با سگ‌هایش در این پناهگاه می‌خوابد میگوید: «اگر نمی‌توانستم در پناهگاه با سگ‌هایم بمانم، آنها را می بردم تا با خودم در خیابان بخوابند.»

افراد بی خانمان یک بسته رفاهی حاوی اقلامی مانند صابون، حوله، مسواک و خمیر دندان دریافت می کنند. صبحانه و شام نیز فراهم می‌شود.

سگ‌ها توسط دام‌پزشک معاینه می‌شوند، از نظر وجود انگل بررسی می شوند، واکسینه و یا عقیم می‌شوند تا هیچ بیماری را منتقل نکنند.

بوربا می‌گوید: «چشم‌انداز این است که از انسان‌ها و همچنین حیوانات خانگی مراقبت کنیم.»

در ایران اسلام زده:

به سگ‌های پناهگاه گندک، شلیک می‌کنند و برای رد گم کردن جنایت شان، آنها را (بی‌جان و نیمه‌جان) مخفیانه با بولدوزر زیر خاک دفن می‌کنند. سگ‌هایی سالم که با دشواری، کمبود امکانات و هزینه‌های بسیار بالایی که از راه کمک‌های مالی حامیان حیوانات ایران تامین شده بود، واکسینه و عقیم شده بودند.

البته در حکومت عدل اسلامی، برای افراد بی‌خانمان هم پناهگاه دارند ولی از آنجا که تفاوتی با شکنجه‌گاه و زندان‌هایشان ندارد

بی‌خانمان‌ها ترجیح میدهند آزاد باشند و به اینگونه پناهگاه‌ها نروند

زنان بی‌خانمان نیز از همان جایگاهی برخوردار هستند که توسط دین اسلام به آنها اعطا شده است

۱۴۰۱ مرداد ۹, یکشنبه

در حاشیه کشتار سگ‌های پناهگاه گندک

دنیا جای خطرناکی است، نه به خاطر کسانی که بد می‌کنند، بلکه به خاطر کسانی که نگاه می‌کنند و هیچ کاری نمی‌کنند. آلبرت اینشتین

داشتم توییتر روشنفکران، مبارزان و مخالفان حکومت آخوندی رو می‌خوندم که کلی ناامید شدم! با خودم فکر کردم حکومت که سرنگون بشه و اینها بیان سر کار، بازم فرقی بحال حیوانات ایران نمی‌کنه...
پس از کشتار سگ‌های گندک، به چندتا توییتر سر زدم ببینم درباره این کشتار چه نظری داده‌اند و اصولن چیزی در این باره نوشته‌اند؟

ابراهیم الله‌بخشی، زندانی سیاسی سابق، در توییترش با ۹۰۴۷ دنبال کننده حتا یک کلمه هم در این باره چیزی ننوشته!

ولی در عوض مدام تبلیغ مشاوران حقوقی دادبان را می‌کنه!

آیا می‌دانستید در اتاق‌های بازجویی، این حق شماست که به سوالات پاسخی نداده یا صورتجلسه را امضا نکنید؟

که البته زیر شکنجه‌های قرون وسطایی، مجبور می‌شوید هم اعتراف کنید و هم امضا!

روی چه حسابی باید به اینها اعتماد کرد؟

داریوش معمار، روزنامه‌نگار - حامی محیط زیست با بیش از ۱۰۰۰۰ دنبال کننده، دریغ از یک ریتوییت!

شاید چون حامی محیط زیست است! این‌روزها، بعضی از حامیان محیط زیست بیشتر از آخوندها و مزدورانشان طرفدار کشتار سگ‌ها هستند!

توییتر گزارشگران بدون مرز با بیش از ۹۰۰۰ دنبال کننده هم سکوت کرد و از این کشتار چیزی ننوشت! برای گزارش‌های مربوط به حیوانات البته مرز داره!

یه سری هم به توییتر صبا آذر پیک با بیش از ۱۰۰,۰۰۰ دنبال کننده زدم. او زمانی روزنامه‌نگار و خبرنگار گروه سیاسی روزنامه اعتماد بود. همون کسی که برای حکم اعدامِ کیوان امام وردی که به ده‌ها زن جوان تجاوز کرده بود، دل می‌سوزاند.

از کشتار ۱۷۰۰ سگ گندک خبری نبود ولی در عوض درست روزی که سگهای سالم٬ عقیم و واکسینه شده پناهگاه گندک را بیرحمانه کشتند، این ریتوییت معنی‌دار را که بوی تایید کردن کشتار می‌داد گذاشت.

بعدش، شانسی یک خبرنگار از فهرست خبرنگاران ایرانی در توییتر (احسان بداغی با بیش از ۴۷۰۰۰ دنبال کننده) انتخاب کردم. جناب بداغی نیز درباره کشتار سگ‌های گندک و تجمع اعتراضی حامیان حیوانات چیزی ننوشته بود.

ولی تا دلتون بخواد توییت‌های بسیار مهم مسابقات فرمول یک را ریتوییت کرده بود!

در عوض از طریق ریتوییتش با یک روزنامه نگار، حامی محیط زیست و حیات وحش دیگر نیز آشنا شدم!

سرکار خانم قربانی فر نوشته‌اند: این‌ها حامی حیوانات نیستند، فقط حامی سگ‌ها هستند‌ و هیچ درکی از بلایی که به سر محیط‌زیست ایران می‌آورند، ندارند و اساسا بز و قوچ و کل و توله یوز و ... سایر حیوانات بومی ایران که قربانی این مدل غذارسانی آنان می‌شوند برایشان کمترین اهمیتی ندارند.

حیوان برای این‌ها در سگ خلاصه می‌شود.

نخست اینکه حامیان حیوانات در ایران با تمام امکانات کم، دشواری‌ها و اشکال‌ تراشی ها، از آخوندها گرفته تا روزنامه‌نگارانی مانند جنابعالی، تلاش می‌کنند تا با غذا رسانی، پرستاری، درمان و مهربانی اندکی از درد و رنجی را که در حکومت اسلامی به سگ‌ها و گربه‌ها اعمال می‌شود بکاهند زیرا آنها اعتقاد دارند که ما این کره خاکی را با دیگر ساکنانش شریک هستیم. خیلی تلاش بکنند جان چندتا سگ و گربه را می‌توانند نجات بدهند. اینگونه گروه‌های کوچک امکان کمک به بز و قوچ و کل و توله یوز و ... سایر حیوانات بومی ایران را ندارند!

این وظیفه مسوولین مربوطه است که آنها هم جز دزدی و اختلاس و سواستفاده و کشتار، کار دیگری انجام نمی‌دهند! جنابعالی هم بعنوان یک روزنامه‌نگار متعهد و باوجدان، بهتر است بجای نشانه گرفتن تیغ شمشیرتان بسوی حامیان حیوانات، دست از چاپلوسی رژیم و تکرار اراجیف رسانه‌هایشان بردارید!

مسئولان محیط زیست پس از ۴ سال از پرونده کشتار بیش از ۱۶۰ پستاندار وحشی علفخوار و گوشتخوار ازجمله آهو، جبیر، کل، قوچ، کفتار، روباه و شغال و بیش از ۲۰۰ پرنده وحشی که انتظار می‌رفت به پرداخت جریمه چند میلیارد تومانی بینجامد اظهار بی‌اطلاعی می‌کنند!

و البته کشتن فجیعانه خرس مادر و دو توله‌اش در سمیرم، اگر از یادتان نرفته باشد! حمزه علی انصاری با سابقه بیش از ۱۰۰ مورد تخلف بدون مجازات، شکم دو توله‌خرس را درید زیرا در سمیرم خرافه‌ای وجود دارد که اگر خون خرس نیمه‌جان (زنده و در حال زجر کشیدن) را بخورند ممکن است برای خیلی از بیماری‌ها مفید باشد.